Hmm. Hmm. Hmm.

Ilang araw n rin ang nkakalipas. Ganun at ganun pa din ang nangyayari. Nagtiis na aq. Ubos na ubos n ako. Kain na kain na ang pride ko. Kilala niu aq, ndi naman aq talaga ganito pero mas pinili q nang ibaba ang pride ko. Wala pa din. Patigasan talaga. Sinusubukan ata ang tatag q. Hmm? Tapos may isa pang dadagdag na hindi mamamansin. Sinuyo q na, quota na ako sa paglambing. Bakit ang bibilis nilang magtampo? Hindi naman dati ganun. Teka, ang sakit na ha. Hindi na masaya to. Hinding hindi na aq natutuwa. Mkikita niu qng masaya pero wag niu na lang aq hayaang tumahimik, dahil masakit na. Gustuhin q ibalik ung dati, pero kung ako lang mi gusto, wag na lang din. Okay na aq e, wala na sa isip q, okay na utak q, masaya na. tapos biglang magtetext ng “I miss you!”. Syempre magrereply ka sa kagustuhan mung magkaaus na kayo, pero nagsisi ka lang kasi wala namang bumalik na text. Nag effort ka na, nagbigay na ng letter, pero dedma at dedma pa din. Hindi q naman magawang pansinin sa personal kasi alam q magmumuka lang aqng ewan. At hindi q na nun mapapatawad ang sarili q pag nangyari un. Kung ito ang gusto nila, hmm. ibibigay q sa kanila. Kung ayaw edi wag baka pumayag e. Hehe!